1. Dzisiaj na zakończenie Ogólnopolskiego Tygodnia św. Krzysztofa po każdej Mszy św. błogosławimy kierowców oraz świecimy pojazdy. Jak co roku MIVA Polska zachęca do udziału w „Akcji św. Krzysztof. Podziękuj Bogu za bezpieczne podróże i ofiaruj 1 grosz za 1 kilometr przejechanej drogi bez wypadku na środki transportu dla misjonarzy”.
2. Dzisiaj obchodzimy VI Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych i polecamy te osoby wstawiennictwu świętych Joachima i Anny, rodziców NMP.
3. W tym tygodniu obchodzimy następujące wspomnienia liturgiczne: w środę – św. Marty, Marii i Łazarza; w piątek – św. Ignacego z Loyoli, kapł., w sobotę – św. Alfonsa Marii Liguoriego, b. dK.
4. W tym tygodniu przypada pierwsza sobota miesiąca. O godz. 17.00 zapraszamy wszystkich czcicieli Matki Bożej na czele ze Strażą Honorową Niepokalanego Serca NMP na różaniec poprzedzony 15 min. medytacją oraz procesję maryjną wokół kościoła.
5. W kolejną pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 17.00 nabożeństwo i zmiana tajemnic różańcowych. Zapraszamy Siostry i Braci z KŻR.
6. Od poniedziałku do piątku o godz. 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego i adoracja Najświętszego Sakramentu do godz. 18.00.
7. Zachęcamy do udziału w pieszej pielgrzymce ze Stalowej Woli na Jasną Górę w dniach 4-12 sierpnia oraz w jednodniowej pielgrzymce w dniu 10 sierpnia ( tj. poniedziałek) ze Szczekocin do Ślęzan. Informacje i zapisy w zakrystii.
8. 5 sierpnia (środa) ok. godz. 18.00 do naszej parafii przybędą pielgrzymi z diecezji zamojsko-lubaczowskiej zmierzający na Jasną Górę. Prosimy o przyjęcie ich na nocleg do swoich domów i mieszkań.
9. W zakrystii można nabyć prasę katolicką: „Gość Niedzielny”, „Niedziela” , „Magazyn” i „Historia Kościoła”, „Mały Gość Niedzielny”.
10.W okresie wakacyjnym kancelaria parafialna czynna pon.-piątek: 17.00-17.30, w sobotę: 7.30-8.30. W sprawach pilnych poza wyznaczonym czasem.
11. „Bóg zapłać” za ofiary składane na potrzeby Sanktuarium.
12. Dziękujemy tym mieszkańcom ul. Kościuszki nr 1- 35, którzy sprzątali kościół w ostatnim tygodniu, a także tym, którzy złożyli ofiarę na sprzątanie i na kwiaty. Prosimy, aby w piątek po Mszy św. wieczornej kościół posprzątali mieszkańcy ul. Kościuszki nr 36 do końca.
Uczynki miłosierne co do ciała – nagich przyodziać
Ubranie to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Chroni przed zimnem i trudnymi warunkami atmosferycznymi, ale jego funkcja sięga znacznie głębiej. Brak odzieży, nagość, to nie tylko fizyczny chłód, ale przede wszystkim utrata godności, wstyd i poczucie bezbronności. Dlatego uczynek „nagich przyodziać” wykracza poza zwykłe przekazanie komuś ubrania. To gest przywracający drugiemu człowiekowi szacunek, poczucie bezpieczeństwa i należne mu miejsce w społeczeństwie.
W Piśmie Świętym motyw ubrania i nagości pojawia się już na pierwszych stronach Księgi Rodzaju. Po grzechu pierworodnym pierwsi ludzie, Adam i Ewa, uświadomili sobie swoją nagość i poczuli wstyd. Bóg nie zostawił ich w tym upokorzeniu – sam sporządził dla nich odzienie ze skór i przyodział ich (por. Rdz 3,21). Był to pierwszy akt miłosierdzia, w którym Stwórca osłonił ludzką słabość. Z kolei Prawo Mojżeszowe w Starym Testamencie surowo nakazywało troskę o ubogich: jeśli ktoś wziął w zastaw płaszcz bliźniego, musiał oddać go przed zachodem słońca, ponieważ dla biednego często było to jedyne okrycie na noc (por. Wj 22,25-26). W ten sposób Bóg uczył swój lud wrażliwości na najsłabszych.
W Nowym Testamencie uczynek ten zostaje przez Jezusa podniesiony do rangi kryterium, z którego będziemy sądzeni. W opisie sądu ostatecznego padają niezwykle wyraźne słowa: „Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie” (Mt 25,36). Chrystus utożsamia się z każdym człowiekiem odartym z godności i pozbawionym podstawowych środków do życia. Co więcej, sam Jezus osobiście doświadczył najgłębszego bólu nagości podczas swojej męki. Zanim został ukrzyżowany, oprawcy odarli Go z szat (por. J 19,23), wystawiając na pośmiewisko. W świetle krzyża widzimy, że ofiarowując pomoc i odziewając ubogiego, dotykamy samego Zbawiciela.
Realizacja tego uczynku w codziennym życiu jest bardzo konkretna, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Przekazując ubrania potrzebującym, czy to bezpośrednio, czy poprzez organizacje charytatywne, nie chodzi o to, by pozbyć się zniszczonych, bezużytecznych rzeczy i uspokoić własne sumienie. Miłosierdzie polega na tym, by dać drugiemu to, w czym sami nie wstydzilibyśmy się chodzić. Ponadto, nagość można rozumieć również w szerszym, duchowym sensie – jako odarcie kogoś z dobrego imienia, plotkowanie czy wystawianie czyichś słabości na widok publiczny. Miłosierdzie każe nam wtedy okrywać błędy i słabości bliźnich płaszczem dyskrecji i szacunku.
Uczynek „nagich przyodziać” przypomina nam, że chrześcijańska miłość zawsze musi przybierać materialny, namacalny kształt. Kiedy dzielimy się odzieżą z kimś potrzebującym, przekazujemy mu coś więcej niż tylko fizyczne ciepło. Dajemy mu czytelny znak, że szanujemy jego ludzką godność i że nie jest dla nas niewidzialny. W tak prostym geście – przekazaniu kurtki, butów czy koca – realizuje się Ewangelia, która osłania ludzką biedę i przywraca człowiekowi nadzieję.