Ogłoszenia duszpasterskie – 15.11.26. XXXIII Niedziela Zwykła.
- Szczegóły
- Kategoria: Ogłoszenia
1. W tym tygodniu w liturgii Kościoła wspominamy: we wtorek – św. Elżbiety Węgierskiej, z., w środę – bł. Karoliny Kózkówny, dz. m., w piątek – św. Rafała Kalinowskiego, kapł., w sobotę – Ofiarowania NMP.
2. W przyszłą – ostatnią niedzielę roku liturgicznego przypada Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.
3. W najbliższy piątek 20 listopada o godz. 11.00 Msza św. dziękczynna w 70 r. powstania Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 im. gen. Stanisława Dąbka w Nisku.
4. W każdą środę podczas nabożeństwa do św. Józefa, a następnie w Mszy św. wotywnej o św. Józefie polecamy Bogu zbiorowe intencje dziękczynno-błagalne oraz za zmarłych.
5. Od poniedziałku do piątku zapraszamy na Koronkę do Miłosierdzia Bożego o godz. 15.00 i adorację Najświętszego Sakramentu oraz na różaniec za zmarłych o godz. 17.30.
6. W naszej diecezji trawa peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego. W naszym dekanacie peregrynacja rozpocznie się 7 grudnia, zaś w naszej parafii przyjęcie obrazu będzie miało miejsce 12 grudnia (sobota) o godz. 17.00, a pożegnanie w niedzielę 13 grudnia o godz. 16.00. Szczegółowy program nawiedzenia zostanie przedstawiony na początku grudnia. Przygotowujemy się do tego wydarzenia poprzez codzienną modlitwę o duchowe owoce nawiedzenia, słuchanie coniedzielnej katechezy, która odczytywana jest przed każdą Mszą św. Przed nawiedzeniem będziemy uczestniczyć w rekolekcjach. Już dziś pomyślmy o duchowym przygotowaniu do nawiedzenia oraz o dekoracji w oknach stawiając np. obraz Jezusa Miłosiernego, lampki, kwiaty, jak również o dekoracji trasy przejazdu Obrazu od strony Racławic ul. Wolności, a następnie ul. Sandomierską do parafii MB Fatimskiej.
7. W zakrystii jest do nabycia: „Gość Niedzielny”, „Niedziela”.
8. „Bóg zapłać” za ofiary składane na potrzeby Sanktuarium.
9. Mieszkańcom Zasania dziękujemy za wygrabienie i wywiezienie liści z posesji kościelnej.
10. Dziękujemy tym mieszkańcom ul. Rzeszowskiej z bloków nr. 2B, którzy sprzątali kościół w ostatnim tygodniu, a także tym, którzy złożyli ofiarę na sprzątanie i na kwiaty. Prosimy, aby w piątek po Mszy św. wieczornej kościół posprzątali mieszkańcy ul. Rzeszowskiej blok nr 4 i 4A.
MODLITWA RÓŻAŃCOWA ZA ZMARŁYCH POLECANYCH W WYPOMINKACH W MIESIĄCU LISTOPADZIE 2026 r.
- Szczegóły
- Kategoria: Ogłoszenia
MODLITWA RÓŻAŃCOWA ZA ZMARŁYCH
POLECANYCH W WYPOMINKACH
W LISTOPADZIE 2026 r.
|
Dzień |
Ulice parafii |
|
2.11. poniedziałek |
Kręta, Kilińskiego, Kopernika |
|
3.11. wtorek |
Kościuszki |
|
4.11. środa |
Zasanie |
|
5.11. czwartek |
Podsanie, Żurawia, Bema, Krótka |
|
6.11. piątek |
Wyszyńskiego, Kwiatkowskiego |
|
7.11. sobota |
Sienkiewicza, 11 Listopada, Asnyka |
|
8.11. niedziela |
Koła Żywego Różańca |
|
9.11. poniedziałek |
Słowackiego, Sportowa |
|
10.11. wtorek |
Olszyna, Targowa, Żeromskiego |
|
11.11. środa |
8Marca, Piłsudskiego, Legutki |
|
12.11. czwartek |
Plac Wolności, Wolności |
|
13.11. piątek |
Polna, Kwiatów Polnych, Gisgesa |
|
14.11. sobota |
Rzeszowska–domy jednorodzinne, PCK |
|
15.11. niedziela |
Rzeszowska – blok 2, 2a |
|
16.11. poniedziałek |
Rzeszowska – blok 2b, 4, 4a |
|
17.11. wtorek |
Rzeszowska – blok 4B, 4C |
|
18.11. środa |
Kolejowa, Dworcowa, Torowa |
|
19.11. czwartek |
Paderewskiego, Szopena |
|
20.11. piątek |
3 Maja, Mickiewicza |
|
21.11. sobota |
Sandomierska, Głowackiego, Przemysłowa, Tysiąclecia – domy jednorodzinne |
|
22.11. niedziela |
Daszyńskiego, Fredry, Krasickiego |
|
23.11. poniedziałek |
Tysiąclecia blok 8A |
|
24.11. wtorek |
Tysiąclecia blok 8B |
|
25.11. środa |
Tysiąclecia blok 8C |
|
26.11. czwartek |
Tysiąclecia blok 8D |
|
27.11. piątek |
Tysiąclecia blok 8E |
|
28.11. sobota |
Za zmarłych fundatorów, budowniczych i dobroczyńców naszego kościoła |
|
29.11. niedziela |
Za zmarłych kapłanów i siostry zakonne |
|
30.11. poniedziałek |
Za wszystkich wiernych zmarłych |
Katecheza, 15 listopada 2026. Czyściec – oczyszczenie w ogniu Bożego miłosierdzia
- Szczegóły
- Kategoria: Katechezy
Czyściec – oczyszczenie w ogniu Bożego miłosierdzia
W Apokalipsie św. Jana czytamy o niebieskim Jeruzalem, do którego „nic nieczystego nie wejdzie” (Ap 21,27). Słowa te przypominają nam, że niebo jest miejscem pełnej jedności z Bogiem, który jest doskonałą miłością. Aby człowiek mógł w pełni uczestniczyć w tej miłości, musi zostać oczyszczony ze wszystkiego, co jest z nią sprzeczne. Co jednak dzieje się z człowiekiem, który umiera pojednany z Bogiem, ale nadal nosi w sobie skutki popełnionych grzechów? Czy może wejść do nieba, jeśli jego miłość nie jest jeszcze doskonała?
Każdy z nas doświadcza własnej słabości. Nawet jeśli staramy się żyć blisko Boga, zdarza nam się postępować egoistycznie, kierować zazdrością, gniewem czy pychą. Popełniamy grzechy, za które później żałujemy i prosimy Boga o przebaczenie. W sakramencie pokuty Bóg rzeczywiście przebacza nam grzechy. Nie oznacza to jednak, że wszystkie ich skutki natychmiast znikają. Człowiek, któremu przebaczono, może nadal zmagać się ze złymi przyzwyczajeniami, nieuporządkowanymi pragnieniami czy trudnością w okazywaniu miłości. Można to porównać do rany. Nawet kiedy ustanie to, co ją spowodowało, potrzeba jeszcze czasu, aby całkowicie się zagoiła. Podobnie jest z naszym życiem duchowym. Przebaczenie usuwa winę, ale człowiek może nadal potrzebować wewnętrznego uzdrowienia i oczyszczenia.
Kościół naucza, że ci, którzy umierają w przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, przechodzą po śmierci ostateczne oczyszczenie, które nazywamy czyśćcem. Ważne jest, aby dobrze to zrozumieć. Czyściec nie jest miejscem, w którym człowiek otrzymuje drugą szansę na zbawienie. Nie jest również czymś pośrednim między niebem a piekłem, gdzie dopiero rozstrzyga się jego wieczny los. Dusze czyśćcowe są już pewne zbawienia. Potrzebują jednak oczyszczenia, aby mogły w pełni cieszyć się obecnością Boga. Święty Paweł Apostoł pisze o człowieku, który zostanie zbawiony, „tak jednak, jakby przez ogień” (1 Kor 3,15). Kościół odczytuje te słowa jako jeden z biblijnych obrazów oczyszczenia. Nie wiemy dokładnie, jak ono przebiega. Obraz ognia pomaga nam jednak zrozumieć, że spotkanie z Bożą świętością przemienia człowieka i usuwa z niego wszystko, co nie jest zgodne z miłością.
Kiedy myślimy o czyśćcu, często wyobrażamy sobie przede wszystkim cierpienie i karę. Tymczasem warto spojrzeć na niego również z perspektywy Bożej miłości. Bóg pragnie naszego zbawienia. Nie zadowala się jednak tym, aby człowiek jedynie uniknął potępienia. Chce, abyśmy byli całkowicie wolni od grzechu i zdolni do doskonałej miłości. Wyobraźmy sobie człowieka, który przez wiele lat zmagał się ze swoimi słabościami. Kochał Boga, ale nie zawsze potrafił odpowiedzieć na Jego miłość. Popełniał grzechy, ranił innych, czasami kierował się egoizmem. Przed śmiercią pojednał się z Bogiem, ale jego serce nadal potrzebowało oczyszczenia. Bóg nie odrzuca takiego człowieka. Przeciwnie, w swoim miłosierdziu doprowadza do końca dzieło jego uświęcenia. Nie oznacza to, że oczyszczenie jest pozbawione cierpienia. Kościół mówi o karach czyśćcowych. Możemy jednak rozumieć to cierpienie w świetle wielkiego pragnienia pełnego zjednoczenia z Bogiem i uwolnienia od wszystkiego, co jeszcze temu przeszkadza. Czyściec przypomina nam więc, że Boże miłosierdzie nie tylko przebacza grzechy, ale również uzdrawia człowieka z ich skutków.
Odpust za zmarłych – dar Bożego miłosierdzia
- Szczegóły
- Kategoria: Katechezy
Każdego roku, szczególnie w pierwszych dniach listopada, odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze i modlimy się przy grobach naszych bliskich. Wspominamy tych, którzy odeszli, dziękujemy Bogu za ich życie i powierzamy ich Jego miłosierdziu. Kościół przypomina nam w tym czasie również o możliwości uzyskania odpustu zupełnego za zmarłych. Czym właściwie jest odpust? Dlaczego Kościół zachęca nas do jego uzyskiwania?
W Drugiej Księdze Machabejskiej czytamy o Judzie Machabeuszu, który polecił złożyć ofiarę przebłagalną za poległych żołnierzy. Autor biblijny wyjaśnia, że uczynił to, ponieważ wierzył w zmartwychwstanie i życie wieczne. Następnie dodaje: „Święta i zbawienna jest myśl modlić się za zmarłych, aby byli od grzechów uwolnieni” (por. 2 Mch 12,43–46). Słowa te przypominają nam, że śmierć nie przekreśla więzi miłości łączącej ludzi. Chociaż nie możemy już spotkać naszych zmarłych bliskich ani porozmawiać z nimi tak jak dawniej, nadal możemy uczynić dla nich coś bardzo ważnego – modlić się o ich zbawienie.
Kościół uczy, że ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze w pełni oczyszczeni, przechodzą po śmierci oczyszczenie, które nazywamy czyśćcem. Nie jest on znakiem odrzucenia przez Boga. Przeciwnie, czyściec jest wyrazem Bożego miłosierdzia, ponieważ Bóg przygotowuje człowieka do pełnego zjednoczenia ze sobą w niebie.
Aby zrozumieć znaczenie odpustu, trzeba pamiętać, że grzech pozostawia w człowieku swoje skutki. Wyobraźmy sobie człowieka, który w gniewie zranił kogoś bliskiego. Później szczerze żałuje, przeprasza i otrzymuje przebaczenie. Ich relacja może zostać odbudowana, ale nie oznacza to, że wszystkie następstwa wyrządzonego zła natychmiast znikają. Potrzeba jeszcze czasu, naprawienia krzywdy i wewnętrznej przemiany. Podobnie jest z grzechem. W sakramencie pokuty Bóg przebacza nam winę i daruje karę wieczną związaną z grzechem ciężkim. Pozostają jednak skutki grzechu, które wymagają oczyszczenia. Kościół nazywa je karą doczesną.
Odpust jest szczególnym darem Bożego miłosierdzia. Dzięki niemu Bóg uwalnia człowieka od skutków grzechów, które zostały już odpuszczone co do winy w sakramencie pokuty, ale nadal wymagają oczyszczenia. Kościół udziela odpustów dzięki zasługom Jezusa Chrystusa i świętych. Odpust może być zupełny, gdy oznacza całkowite darowanie kary doczesnej za grzechy, albo cząstkowy, gdy darowana zostaje tylko jej część.
Szczególnie piękne jest to, że odpust możemy ofiarować nie tylko za siebie, ale również za zmarłych. W ten sposób wyrażamy wiarę w świętych obcowanie, czyli duchową więź wszystkich należących do Chrystusa. Śmierć nie niszczy tej jedności. Kiedy uzyskujemy odpust za zmarłego, powierzamy go Bożemu miłosierdziu i prosimy, aby dzięki zasługom Jezusa Chrystusa został uwolniony od tego, co jeszcze oddziela go od pełnej radości nieba. Nie możemy sami otworzyć nikomu bram nieba. Zbawienie zawsze pozostaje darem Boga. Możemy jednak przez modlitwę i odpust uczestniczyć w Jego miłosiernej trosce o tych, którzy odeszli. Jest to szczególny wyraz miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią.
Polub nas
