W środę, 9 maja o godz. 16.00, podczas uroczystej Eucharystii 74 młodych dziewcząt i chłopców przyjęło sakrament bierzmowania z rąk J.E. ks. Bpa Krzysztofa Nitkiewicza.

    Prośbę o sakrament dojrzałości chrześcijańskiej dla swoich dzieci skierowali rodzice u początku mszy świętej. Powielił ją tuż po Ewangelii ks. Proboszcz. Natomiast po homilii młodzież, wraz ze wszystkimi zgromadzonymi, wyznała wiarę, aby tym godniej uczestniczyć w obrzędach: wyciągniętych kapłańskich dłoni oraz namaszczenia Świętym Krzyżmem.

    Na zakończenie uroczystości ks. Biskup pobłogosławił pamiątkowe krzyże, które następnie poświęcił ks. Franciszek. Nowo bierzmowani wyrazili swoją wdzięczność za otrzymane dary w iście poetyckim stylu. Również ks. Proboszcz złożył podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do tej sakramentalnej celebracji.

Obejrzyj galerię zdjęć.

    22 kwietnia, w IV Niedzielę Wielkanocną, odbył się koncert młodzieżowy pod hasłem: „Nieść chwałę Miłosiernego”. Inicjatywa zrodziła się w „sercu” oazy młodzieżowej, aktywnie działającej przy naszej parafii. Nasza młodzież zaprosiła do współpracy swoich rówieśników z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz, rzecz jasna, Ruchu Światło-Życie, zrzeszonych w innych parafiach. Religijny spektakl osadzony został na fundamencie trzech jubileuszy: „2-20-200”. Pierwszy odnosi się do Światowych Dni Młodzieży, jakie przed dwoma laty odbywały się w naszym kraju; kolejny jubileusz nawiązuje do dwudziestej rocznicy wyniesienia naszej świątyni do godności Sanktuarium św. Józefa; ostatnia rocznica upamiętnia zaś dwustulecie naszej sandomierskiej diecezji.

    Koncert rozpoczął się modlitwą Koronki do Bożego Miłosierdzia, którą odmówiono i wyśpiewano nie tylko po polsku, ale również w językach ojczystych Włochów, Kanadyjczyków, Francuzów, Hiszpanów. To narodowości, które gościły na sandomierskiej ziemi podczas ŚDM 2016.

    Po modlitwie pojawili się konferansjerzy, którzy serdecznie powitali wszystkich zgromadzonych gości, a następnie swymi komentarzami trafnie interpretowali rozgrywające się wydarzenia.

    Niezwykle pięknie została zrealizowana idea wyśpiewania chwały dla Zmartwychwstałego i Miłosiernego Pana. Muzyczne talenty, pieczołowicie pielęgnowane w młodych sercach, wybrzmiały swą pełnią, wydobywając się z głębi duszy każdego instrumentalisty oraz chórzysty. Wszystkie wykonywane utwory dostarczyły masę niezapomnianych przeżyć.

    Całość występu ubogacona została wypowiedzianym świadectwem chrześcijańskiego życia, przedstawionym przez małżeństwo z Domowego Kościoła, jak również, wykonaną przez młodzież, pantomimą. W przedstawionym mimodramie celnie uchwycono, czyhające na człowieka zagrożenia a także ukazano Jezusa, jako źródło wyzwolenia. Na uwagę zasługuje tu świetna gra aktorska.

    Niebagatelne wrażenie wywarło na słuchaczach pojawienie się młodzieży z Ukrainy oraz „gości” z  Afryki. Młodzi Ukraińcy wykonali przepiękny utwór muzyczny w swoim języku ojczystym. Po tym występie pojawiło się dwoje „murzynków”, z których ten większy uczył wszystkich śpiewu w języku suahili i tańca w afrykańskich rytmach, natomiast ten mniejszy przetestował widownię ze znajomości pieśni religijnych, używając do tego celu keyboard'a. Przypomnijmy, że przedstawiciele Ukrainy i Wybrzeża Kości Słoniowej również gościli podczas ŚDM, przed dwoma laty, w naszej diecezji.

    Na szczególne słowa uznania zasługuje też cała zgromadzona publiczność, która nie ograniczała swojego uczestnictwa wyłącznie do uważnego oglądania i słuchania. Żywiołowe reakcje, zaangażowanie w śpiew i tańce a także obfite brawa, z których ostatnie wybrzmiały w postawie stojącej wydają celującą ocenę całemu audytorium. To również dobitna forma wyrażenia swej wdzięczności za dwu i pół godzinny religijny spektakl, który w perfekcji wykonania zdawał się przerastać nie tylko wyobrażenia zgromadzonej widowni, lecz także samych wykonawców. Swoje słowa uznania, dla tegoż kościelnego przedsięwzięcia, wyraził również ks. Proboszcz.

    Papież Franciszek, podczas wspominanych już Światowych Dni Młodzieży, powiedział: „Kiedy Jezus dotyka serca młodego mężczyzny, czy młodej dziewczyny, to są oni zdolni do naprawdę wielkich dzieł”. Słowa te w idealny sposób zrealizowały się w to niedzielne popołudnie w naszej świątyni.

    Warto nadmienić, iż po zakończonym koncercie, na parafialnym placu, odbyła się wspólna „agapa”. Radosne, przy „grillu”, śpiewy, tańce i zabawy dopełniły poczucia cennych skarbów, jakie płyną z przeżywania czasu w chrześcijańskiej wspólnocie.

    Wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji opisanego wyżej Bożego dzieła oraz tym, którzy skorzystali z zaproszenia, składamy, wydobywające się z głębi serca: „Bóg zapłać!”.

 Obejrzyj galerię zdjęć.

    Upamiętniając kolejną rocznicę pomordowania polskich obywateli w Katyniu, w dniu 17 kwietnia, odprawiono w naszym Sanktuarium okolicznościową Mszę św.

    Eucharystii, w koncelebrze księży wikariuszy, przewodniczył ks. Proboszcz. Swoją obecnością zaszczyciły również przedstawiciele władz samorządowych, instytucji publicznych, harcerzy oraz poczty sztandarowe szkół średnich z Niska i Rudnika n. Sanem. Podczas Mszy św. otoczono modlitwą ofiary Golgoty Wschodu oraz katastrofy Smoleńskiej.

    Główny celebrans w homilii, na fundamencie nowotestamentalnej sceny kamienowania św. Szczepana, ukazał podobieństwo wydarzeń sprzed blisko 2000 lat z tymi, mającymi miejsce w Katyniu, przed 78 laty. Ks. Kazimierz odzwierciedlił w obu wydarzeniach analogię mechanizmów, którymi kierowali się ludzie ulegający kłamstwu i diabelskim mocom, działając przeciwko ludziom prawym i hołdującym prawdzie.

    Po zakończonej liturgii wszyscy zgromadzeni udali się na zewnątrz świątyni, przed wmurowaną tablicę pamiątkową ku czci ofiar zamordowanych przez NKWD w 1940 r. Tam poszczególne delegacje oddały hołd i złożyły symboliczne wiązanki kwiatów.

Obejrzyj galerię zdjęć.

    W dniach 8-15 kwietnia przeżyliśmy, jako wspólnota parafialna, szczególnie błogosławiony czas – Misje Święte. Przez ten, obfitujący w Bożą łaskę, okres przeprowadzili nas ojcowie redemptoryści – o. Ireneusz Homoncik oraz o. Józef Szczecina.

    Rozpoczęcie Misji Świętych nastąpiło 8 kwietnia – w Uroczystość Miłosierdzia Bożego – na Mszy św. o godz. 7.30. Podczas tej inauguracyjnej Eucharystii dokonano ceremonialnej intronizacji Paschału i Ewangeliarza – jako symboli obecności Chrystusa. Ks. Proboszcz nałożył ojcom misjonarzom stuły misyjne, którym to gestem symbolicznie powierzył władzę nad parafią. Przez całą Niedzielę Miłosierdzia kaznodzieje, prowadząc wiernych przez karty Starego i Nowego Testamentu, ukazywali zasadniczą prawdę: „Bóg kocha człowieka!”.

    Kolejny dzień misji zbiegł się z Uroczystością Zwiastowania Pańskiego. Stanęliśmy wówczas jako wspólnota w bliskości Matki Chrystusa, którą Bóg zachował od wszelkiego grzechu; stanęliśmy ze swoimi grzechami. O. Ireneusz uświadomił nam potęgę zła, jaką potrafi kryć w sobie nieposłuszeństwo Bogu oraz ukazał destrukcyjny wpływ tej postawy na życie indywidualne i społeczne. Drugi dzień zakończył się maryjnym rozważaniem, połączonym z Apelem Jasnogórskim.

    Charakterystycznym elementem trzeciego dnia było nabożeństwo pojednania, celebrowane przez ks. Proboszcza. O. Józef podczas kazania, na fundamencie przypowieści ewangelicznej o synu marnotrawnym uwypuklił ogrom Bożego Miłosierdzia. Zachęcał do zapatrzenia się w kochającego Ojca i dzięki temu kształtować się w cnocie ludzkiego przebaczenia. Istotnym komponentem nabożeństwa był gest wyciągniętej do bliźniego dłoni. Jako pierwszy wykonał go ks. Proboszcz, poprzedzając słowami przeprosin, jeśli kogokolwiek swoim słowem lub decyzją uraził.

    Czwarty dzień również mocno naznaczony był Bożym Miłosierdziem, które obficie rozlewało się na ludzkie serca w sakramencie pokuty i pojednania. Ten, jak również poprzedni misyjny dzień kończyły się szkołą modlitwy.

    Od poniedziałku do środy swoje spotkania stanowe miały dzieci ze szkoły podstawowej oraz młodzież z Gimnazjum, Liceum i RCEZ w ramach szkolnych rekolekcji. Ojcowie ukazali młodemu pokoleniu bogactwo Bożych wartości, które na ich etapie życia są najcenniejsze.

    Piątego dnia mieliśmy możliwość publicznego opowiedzenia się za Chrystusem, poprzez podejście i świadome przyłożenie swojej dłoni do krzyża. Natomiast podczas nabożeństwa wieczornego wspólnie zanosiliśmy przed Najświętszym Sakramentem modlitwę o uzdrowienie z ran grzechu.

    W szóstym dniu gromadziły się w kościele przede wszystkim całe rodziny, gdzie małżonkowie odnawiali śluby małżeńskie a następnie w gronie najbliższych podchodzili do kapłanów po, specjalne dla rodziny, błogosławieństwo Boże. W piętek swoją mszę, połączoną z sakramentem namaszczenia chorych, miały osoby cierpiące. Te, które nie mogły zgromadzić się w świątyni, przyjęły kapłanów z posługą sakramentalną w swoich domach.

    Siódmego dnia wszystkie stany naszej wspólnoty parafialnej zostały oddane pod opiekę Matki Najświętszej. W tym maryjnym dniu swoje nabożeństwo miały także najmłodsze dzieci, również te wzrastające pod sercem matki. Wszystkie maluchy przyjęły błogosławieństwo od misjonarzy na dalsze życie w godności dzieci Bożych. 

    Ostatni dzień Misji - do południa ojcowie misjonarze posilali nas Bożym Słowem. W godzinie Miłosierdzia została odprawiona uroczysta Msza święta na zakończenie Misji Świętych, którą celebrował ks. Proboszcz - dr Kazimierz Hara. Rozpoczęcie Eucharystii nastąpiło na zewnątrz świątyni, gdzie ojcowie dokonali poświęcenia parafialnego Krzyża Misyjnego oraz wszystkich krzyży, które wierni przynieśli ze sobą. Kapłani i siostry zakonne ucałowali przyświątynny Krzyż Misyjny, a następnie wszyscy procesyjnie weszli do wnętrza kościoła na dalsze sprawowanie liturgii.

    W ostatnim misyjnym kazaniu o. Józef zaszczepiał w nas świadomość bliskości Chrystusa i jego wpływu na nasze życie.

„Siostry i bracia zapamiętajcie! Nie jesteście sami na tej ziemi. Jest z wami Jezus Chrystus, żyjący i zmartwychwstały. On was chce tu, w tej świątyni karmić, z tego ołtarza. On tu was chce umacniać, rozgrzeszać i wlewać w serca nadzieję. Żyjcie więc jego nauką! Żyjcie jak chrześcijanie na ziemi!” - wołał, z właściwą sobie wrażliwością serca kaznodzieja

    Tę Chrystusową bliskość wyrazili wszyscy zgromadzeni podczas wypowiadania słów „Credo”, w połączeniu z gestem uniesionej dłoni, trzymającej poświęcony krzyż. Na zakończenie Mszy św. popłynęły wzajemne słowa wdzięczności: ks. Proboszcza i parafian w stronę ojców misjonarzy, za wszelkie dobro jakie przez ich pośrednictwo dokonało się w całej naszej wspólnocie parafialnej. Ojcowie zaś podziękowali wszystkim, którzy wzięli udział w tym Bożym przedsięwzięciu oraz za wszelką życzliwość, jakiej doświadczyli podczas swojego pobytu w Nisku.

    Zwieńczenie całego świętego czasu dokonało się w akcie błogosławieństwa, którego udzielili wspólnie: Misjonarze swymi misyjnymi krzyżami oraz ks. Proboszcz kapłańskimi dłońmi.

Obejrzyj galerię zdjęć.

           

Wielki Czwartek

    Od Wielkiego Czwartku, przypadającego w tym roku 29 marca, rozpoczęliśmy uroczyste obchody Triduum Paschalnego, w czasie którego rozważaliśmy mękę i śmierć Chrystusa oraz partycypowaliśmy w radości Jego Zmartwychwstania. Obchody paschalnych uroczystości zainicjowała o godz. 18.00 Msza Wieczerzy Pańskiej, której przewodniczył ks. proboszcz - dr Kazimierz Hara, w koncelebrze księży seniorów, księży wikariuszy i księdza kapelana niżańskiego szpitala. Wieczorna liturgia była dziękczynieniem za dar Eucharystii, ustanowionej przez Chrystusa słowami: „BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY: TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE ...BIERZCIE I PIJCIE Z NIEGO WSZYSCY: TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ...” To również dziękczynienie za dar kapłaństwa, dlatego na początku Mszy świętej przedstawiciele parafian złożyli wszystkim obecnym kapłanom szczere i serdeczne życzenia. Doceniając pracę duszpasterską, w imieniu całej wspólnoty parafialnej, winszowali księżom obfitości Bożego błogosławieństwa i opieki św. Józefa. Każdy z kapłanów otrzymał również prezent z tej okazji. Do tej wdzięczności odniósł się również ks. Proboszcz podczas homilii, w której podziękował wszystkim wiernym za ich trwanie w Kościele a wszystkim obecnym kapłanom za braterską jedność. Po homilii nastąpił, mający zasadniczy wydźwięk, obrzęd obmycia nóg – zwany "Mandatum", przypominający o geście Jezusa wobec Apostołów. Symbolika jest tutaj niezwykle czytelna i eksponuje uniżenie Jezusa wobec człowieka. Obrzędu tego dokonał główny celebrans, umywając nogi dwunastu mężczyznom z Bractwa św. Józefa, ukazując przy tym służebny charakter kapłaństwa Chrystusowego. Po Komunii świętej nastąpiło, w uroczystej procesji, przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy, symbolizując czas uwięzienia Jezusa w noc przed męką. Podczas procesji przeniesienia słychać było surowy dźwięk kołatek oraz słowa śpiewanego hymnu Sław Języku Tajemnicę. Wymownym znakiem odejścia Jezusa, który po Ostatniej Wieczerzy został pojmany, było również ogołocenie centralnych miejsc świątyni, czyli tabernakulum i ołtarza. Aż do Wigilii Paschalnej tabernakulum pozostawało puste a ołtarz bez obrusa, świec i wszelkich ozdób. Przy Ciemnicy do północy trwała adoracja Najświętszego Sakramentu.

Wielki Piątek

    W Wielki Piątek od godz. 6.00 trwała adoracja, obecnego w Ciemnicy, Pana Jezusa. W Godzinie Miłosierdzia zaniesiono, we wspólnocie, modlitwę słowami Koronki do Bożego Miłosierdzia aby następnie uczestniczyć w inscenizacyjnym przedstawieniu wydarzeń drogi krzyżowej.

    O godz. 18.00 odprawiona została wielkopiątkowa Liturgia Męki Pańskiej, którą celebrował ks. Adrian w asyście lektorów i ministrantów. Uroczysta procesja weszła w ciszy głównym wejściem do kościoła, po czym celebrans przed ołtarzem chwilowo położył się krzyżem. Po modlitwie wstępnej odczytane zostało proroctwo o Cierpiącym Słudze Jahwe i fragment Listu do Hebrajczyków. Następnie odczytano, z podziałem na role, opis Męki Pańskiej według św. Jana.
Po homilii, w bardzo uroczystej modlitwie wstawienniczej, śpiewem polecano Bogu siebie i cały świat, wyrażając w ten sposób pragnienie samego Chrystusa: aby wszyscy byli zbawieni.
Centralnym wydarzeniem wielkopiątkowej liturgii była adoracja Krzyża. Zasłonięty fioletowym suknem Krzyż wnieśli lektorzy przed ołtarz. Celebrans stopniowo odsłaniał ramiona Krzyża i śpiewał trzykrotnie: "Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata", na co wierni odpowiadali: "Pójdźmy z pokłonem". Krzyż aż do Wigilii Paschalnej był najważniejszym punktem w kościele. Po adoracji Krzyża kapłani udzielili wiernym Komunii świętej.
Ostatnią częścią liturgii Wielkiego Piątku była procesja do Grobu Pańskiego z Najświętszym Sakramentem w monstrancji, okrytej białym przejrzystym welonem - symbolem całunu, w który owinięto ciało zmarłego Chrystusa. Adoracja Jezusa przy Grobie Pańskim trwała do godz. 24.00

Wielka Sobota

    Wielka Sobota to dzień ukrycia się Boga, dzień niesamowitego paradoksu, wypowiadanego w Credo słowami: „zstąpił do piekieł”. Chrystus prawdziwie umarł a zatem partycypował również w bezdennej otchłani naszej śmiertelności. To pogłębia naszą potrzebę jeszcze większego zjednoczenia się ze Zbawicielem w tym dniu.

    Od godz. 6.00 trwała adoracja Najświętszego Sakramentu i Krzyża. Od godzin porannych do południowych miało miejsce także tradycyjne poświęcenie pokarmów na stół wielkanocny.

    O godz. 19.00, czyli zgodnie z tradycją, po zachodzie słońca, sprawowana była niezwykle bogata w symbolikę Liturgia Wigilii Paschalnej, której przewodniczył ks. Zbigniew w asyście pozostałych kapłanów. Rozpoczęła ją Liturgia światła, w której na zewnątrz kościoła główny celebrans poświęcił ogień, od którego następnie zapalił Paschał – symbol Zmartwychwstałego Chrystusa. Na Paschale kapłan wyżłobił znak krzyża, umieszczając przy tym pięć ozdobnych czerwonych gwoździ, symbolizujących rany Chrystusa oraz aktualną datę. Następnie Paschał wniósł do okrytej mrokiem świątyni, gdzie wierni zapalili od niego swoje świece. Zwieńczeniem obrzędu światła była uroczysta pieśń zwana Exultet, którą wyśpiewał ks. Zbigniew. 

    Dalszą część stanowiła liturgia słowa: czytania przeplatane psalmami. Przypomniały one całą historię zbawienia, poczynając od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, proroctwa zapowiadające Mesjasza aż do Ewangelii o Zmartwychwstaniu Jezusa. Szczególnie ujmująco wybrzmiał w tej części liturgii pięknie wyśpiewany przez oazę młodzieżową Kantyk Mojżesza.

    Kolejnym etapem kościelnej ceremonii była Liturgia chrzcielna, w której celebrans dokonał poświęcenia wody. Wszyscy wierni, za przewodnictwem chóru odśpiewali uroczyście Litanię do Wszystkich Świętych oraz odnowili swoje przyrzeczenia chrzcielne, wyrzekając się grzechu, szatana i zła oraz wyznając wiarę w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego.

    Wigilię Paschalną zakończyła Liturgia eucharystyczna oraz uroczyste błogosławieństwo.

Niedzielna Rezurekcja

    Msza św. rezurekcyjna rozpoczęła się o godz. 6.00 a przewodniczył jej ks. Proboszcz. Zainicjowała ją oczywiście uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem i Figurą Zmartwychwstałego Pana. Trzykrotny, procesyjny przemarsz wokół Sanktuarium oznajmiał prawdę, że Chrystus zmartwychwstał i zwyciężył śmierć. Błogosławieństwo Postacią eucharystyczną przypieczętowało, zrodzoną w ludzkich sercach radość.

   
    Tegoroczna Liturgia Triduum Paschalnego urzekała dostojeństwem i oprawą liturgiczną, ujmowała pięknem oprawy muzycznej oraz wdziękiem dekoracji Ciemnicy i Grobu Pańskiego a także inscenizacyjną formą nabożeństwa drogi krzyżowej.

    Słowa wdzięczności niechaj zatem popłyną do serc wszystkich, którzy wsparli kapłanów w przygotowaniu tego świętego czasu, zwłaszcza sióstr zakonnych; Liturgicznej Służby Ołtarza; młodzieżowego Ruchu Światło-Życie; chóru parafialnego; Domowego Kościoła; Bractwa św. Józefa; wszystkich adorujących Pana Jezusa obecnego w Ciemnicy, na Krzyżu i w Grobie; wszystkich, którzy wzięli udział w tych uroczystościach. Za Wasz czas poświęcony Bogu, za Wasze zaangażowanie i Waszą obecność niech każdego dnia Wam błogosławi Zmartwychwstały Pan!

Obejrzyj galerię zdjęć.

Światowy Zjazd Absolwentów KUL

Licznik odwiedzin

Dzisiaj 2

Wczoraj 6

Ostatni tydzień 13

Ostatni miesiąc 53

Wszystkich 92432

Kubik-Rubik Joomla! Extensions

Copyright © 2012. All Rights Reserved.