Wielki Piątek jest dniem, w którym Kościół wspomina mękę i śmierć Chrystusa na krzyżu. Nabożeństwo drogi krzyżowej w sposób naturalny wpisuje się w podniosły klimat tego paschalnego dnia.

    Sprawowana w tym dniu, w naszej świątyni, droga krzyżowa nabrała oryginalnego charakteru. Poprzedzona została koronką do Bożego Miłosierdzia o godz. 15.00, aby następnie w sposób teatralny przedstawić ostatnie chwile z ziemskiego życia Pana Jezusa. Pierwsza scena „zaprowadziła” zgromadzonych do Ogrójca, gdzie można było usłyszeć w języku aramejskim wołanie Jezusa do Ojca Niebieskiego. Kolejne sceny: zdrady Judasza, pojmania Mistrza z Nazaretu, sądu przed Piłatem i Jezusowego biczowania podprowadziły bezpośrednio uczestników pod rozważania drogi krzyżowej, które zostały przekazane również w sposób inscenizacyjny. Chrystus, którego Piłat oddał Żydom na skazanie, z belką krzyżową na swych ramionach, przemierzał w asyście żołnierzy kolejne stacje. Podczas każdej z nich płynęły głębokie rozważania, z których pierwszą część stanowiły ludzkie spostrzeżenia, na które Jezus odpowiadał swoim słowem. Jedynie stacja XII zatytułowana „Testament z Krzyża” miała nieco inny wydźwięk. Wówczas to padały kolejno ostatnie kalwaryjskie pouczenia Chrystusa. Właśnie te siedem słów, które zdawały się poruszać niebem i ziemią, poddawane były szczególnej analizie podczas tegorocznych kazań pasyjnych na Gorzkich Żalach. Obecności pod krzyżem, spotykanych podczas drogi, Maryi i św. Jana, Szymona Cyrenejczyka i św. Weroniki, płaczących niewiast i wiszących obok łotrów ukazywały prawdę, że każdy może „stanąć” w bliskości krzyża.

    Misteryjna droga krzyżowa została zrealizowana dzięki zaangażowaniu kapłanów, sióstr zakonnych, młodzieżowego Ruchu Światło-Życie, Domowego Kościoła oraz ministrantów.

Obejrzyj galerię zdjęć.

     Dziesięć Przykazań Bożych stanowiło fundament do rozważań na nocnej drodze krzyżowej, która wyruszyła 28 marca z naszego Sanktuarium. Trasę liczącą 12 km pokonało, w nieco ponad 3 godziny, dziesięcioro uczestników: młodzież oazowa wraz z ks. Adrianem i p. Józefem.

    O godz. 20.00 wszyscy zgromadzili się w salce oazowej przyparafialnego Oratorium św. Józefa, aby z tego miejsca przedstawić Bogu intencje ogólne, a w ciszy serca intencje szczegółowe. Następnie każdy wziął ze sobą swój indywidualny, uprzednio przygotowany krzyż. Krzyże te zostały pobłogosławione przez ks. Adriana przy drugiej stacji drogi krzyżowej. Pierwsze cztery stacje wiodły ulicami Niska, prowadzącymi do cmentarza. Po stacji „Spotkania z Matką” dalsza trasa przebiegała przez las, podczas której charakter uczestnictwa zmienił się na bardziej samotny, a przez to też jeszcze wydatniej potrzebujący bliskości Maryi. Leśnym szlakiem pątnicy podążali do dziesiątej stacji, aby następnie wracając wzdłuż torów kolejowych powrócić do miejsca startu, gdzie rozważono czternastą – ostatnią stację. Na zakończenie pokutnicy otrzymali dar Bożego błogosławieństwa, uczyniony krzyżem.

    Przez całą, drogę niesiono baranka wielkanocnego, symbolizującego Baranka Bożego, złożonego w ofierze za nasze grzechy. Całość tego Bożego przedsięwzięcia stanowiła bezpośrednie preludium do właściwego przeżycia Świętego Triduum Paschalnego i Świąt Zmartwychwstania Pańskiego.

Obejrzyj galerię zdjęć.


    Blisko 400 osób przeszło ulicami Niska, biorąc udział w międzyparafialnej Drodze Krzyżowej. Nabożeństwo pasyjne rozpoczęło się w piątkowy wieczór, 23 marca, w naszym Sanktuarium a zakończyło w kaplicy Matki Bożej Fatimskiej. Nabożeństwu przewodniczył ks. Proboszcz – dr Kazimierz Hara, a głębokie treści do rozważania przy każdej stacji przekazywali członkowie Domowego Kościoła. Oaza młodzieżowa zadbała o oprawę muzyczną podczas tego pokutnego przemarszu. Krzyż pomiędzy poszczególnymi stacjami nieśli przedstawiciele różnych stanów i wspólnot parafialnych.

    Po dojściu do stacji końcowej, swoją wdzięczność dla wszystkich zaangażowanych i uczestników Drogi Krzyżowej wyrazili proboszczowie obydwu parafii. Wspólne z cierpiącym Chrystusem „spotkanie” uwieńczyło Boże błogosławieństwo oraz możliwość ucałowania relikwii świętych dzieci fatimskich, które w swoim niedługim życiu także dźwigały krzyż cierpienia.

    Dla wszystkich uczestników liturgia Drogi Krzyżowej była okazją do głębszej modlitwy a także refleksji nad swoim życiem i samym sobą. Nabożeństwo, które zrealizowane zostało w takiej formie u progu Wielkiego Tygodnia, w sposób wydatni wprowadza nas w klimat nadchodzących dni.

Obejrzyj galerię zdjęć.

    Każdego dnia w naszej parafii oddajemy szczególną cześć św. Józefowi, natomiast 19 marca czynimy to z jeszcze większym pietyzmem.

    W Uroczystość św. Józefa Oblubieńca NMP, jako wspólnota parafialna, wychwalaliśmy święte Imię naszego Patrona podczas Mszy świętych o godz. 7.30, 9.00, 10.30, 18.00 oraz w uroczystej sumie odpustowej o godz. 12.00.

    Eucharystii w samo południe przewodniczył i wygłosił homilię ks. dr Jan Biedroń – wieloletni Rektor sandomierskiego seminarium, aktualnie Proboszcz par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Tarnobrzegu. Kaznodzieja pięknie ukazał postać Głowy Świętej Rodziny w dwóch zasadniczych Bożych perspektywach: Jako największego, obok Maryi, orędownika ludzkich potrzeb oraz jako tego, który uczy ludzi wszystkich czasów właściwego postępowania w życiu. Ks. Jan podkreślił również niebagatelne znaczenie naszego Sanktuarium w całej sandomierskiej diecezji, przeżywającej obecnie jubileusz 200 lecia istnienia.

    Podczas sumy odpustowej dokonano ceremonialnego, poprzez mianowanie na Senatorów, przyjęcia do Wspólnoty Bractwa św. Józefa dwóch nowych braci: Jana i Mieczysława.

Obejrzyj galerię zdjęć.

    Niska, poniżej zera temperatura, silny wiatr i padający śnieg stworzyły, w dniu 16 marca, prawdziwie ekstremalne warunki dla uczestników Ekstremalnej Drogi Krzyżowej, która wyruszyła z naszego Sanktuarium. Uwarunkowania, w nie małym stopniu, przypominały te osławione a towarzyszące polskiej ekipie w zimowej wyprawie na K2. Klimat, wbrew pozorom, nie odstraszył chcących wziąć udział w tak arcytrudnym kroczeniu za krzyżem; wręcz przeciwnie, odnotowano w tym roku rekordową liczbę uczestników.

    W Ekstremalnej Drodze Krzyżowej chodzi o wyjście poza strefę komfortu i porzucenie jej na rzecz wyzwania. Nocna wędrówka w trudnych warunkach, fizyczny i psychiczny wysiłek na granicy wytrzymałości, a czasem już poza nią, dają pątnikom doświadczenie przekroczenia siebie, swoich ograniczeń i przyzwyczajeń, a to prowadzi ich do prawdziwej, głębokiej zmiany. Podczas drogi krzyżowej obowiązuje zasada skupienia i milczenia.EDK to jeden ze sposobów szukania Pana Boga w swoim życiu, a nie sportowy wyczyn. Doświadczenie Mocy Boga w przeżywanym trudzie czy kryzysie podczas drogi, przekłada się na zaufanie Panu Bogu w różnych kryzysach codziennego życia. Czasami kryzys powodujący niemożność ukończenia wędrówki, pomaga wyjść z roli „mistrza świata” i uczy pokornego przyjęcia faktu, że mistrzem nie jestem, ale też być nie muszę.

    Nasi pielgrzymi mieli do wyboru jedną z dwóch, uprzednio przygotowanych tras:

- Pierwszą, o długości 42 km, wiodącą do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku wybrało aż 320 pątników. Patronował im św. Jan Paweł II.

- Drugą - dłuższą, liczącą 49 km, prowadzącą do Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej Różańcowej w Janowie Lubelskim obrało 54 pielgrzymów. Duchowy patronat nad nimi sprawował św. Maksymilian Kolbe.

Każda z tras przewidywała 14 przystanków, podczas których pątnicy zatrzymywali się na rozważanie poszczególnych stacji drogi krzyżowej.

    Zanim pielgrzymi wyruszyli na pątniczy szlak, wzięli oni udział we Mszy św. o godz. 20.00, na której otrzymali Boże błogosławieństwo, umacniające ich na realizację tej Bożej inicjatywy.

    Dla każdego z uczestników było to wyjątkowe spotkanie z Chrystusem, idącym na Kalwarię, a dla nas wszystkich żywe - świadectwo wiary chrześcijańskiej.

Obejrzyj galerię zdjęć.

Światowy Zjazd Absolwentów KUL

Licznik odwiedzin

Dzisiaj 4

Wczoraj 79

Ostatni tydzień 4

Ostatni miesiąc 1338

Wszystkich 91640

Kubik-Rubik Joomla! Extensions

Copyright © 2012. All Rights Reserved.